และนอนลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยตาหมอง ๆ ของเขาและพูดออกมาอย่างอ่อนแรง
เจี้ยนเฉินเอายาขั้นเทพออกมาป้อนให้กับนูบิสเพิ่ม เขาพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “นูบิส ข้าจะแก้แค้นให้กับเจ้า”
“ข้าประมาทเอง ข้าไม่คิดว่างูเฒ่านั่นจะเจ้าเล่ห์ถึงเพียงนี้ มันจงใจปล่อยข้อมูลเท็จเพื่อล่อข้ามาที่นี่ เจี้ยนเฉิน เร็วเข้า รีบพาข้ากลับไปยังที่ก่อนหน้านี้ มันยังมีแก่นพลังที่งูเฒ่ายังไม่ได้ดูดซับอยู่ แก่นนั่นคือโลหิตชีวิตของสายพันธุ์ข้า”
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้พานูบิสกลับไปยังที่ซึ่งนูบิสโดนเผา ทันทีที่มาถึง นูบิสก็นอนลงกับพื้นและเริ่มดูดซับแก่นที่ลอยเคว้งอยู่ในอากาศ
“ข้าได้มันกลับมา 1 ใน 10 ส่วนที่เหลือถูกงูเฒ่านั่นดูดซับไป บัดซบ ข้าเสียแก่นไปถึง 7 ใน 10 ส่วน” นูบิสกัดฟันแน่นและพูดขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด
แก่นนี่สำคัญต่อสายพันธุ์ของเขาอย่างมาก เพราะมันส่งผลต่อการพัฒนาของสายเลือดและความสำเร็จในอนาคต ทันใดนั้นจู่ ๆ นูบิส ก็เหมือนจะคิดบางอย่างออก สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปและพูดขึ้นมาทันที “เจี้ยนเฉิน เร็วเข้า รีบไปช่วยผู้พิทักษ์ซือ เขาบาดเจ็บเพราะงูเฒ่านั่นและติดพิษด้วย พิษของงูเฒ่านั่นอัน
