ได้ในโลกที่แสนวิเศษนี้ ในอีก 3 ชั่วยาม พลังชีวิตของเจ้าก็จะถูกดึงออกมาหมด”
ชายแก่ในชุดดำนั่งอยู่ที่พื้นด้านนอกเปลวไฟ เขาถือน้ำเต้าเหล้าและคอยจิบเหล้าอยู่ตลอดเวลา เขาก่อกองไฟเล็ก ๆ ขึ้นมาข้างตัวและย่างสัตว์อสูรด้วยกองไฟนั่น
เขาพอใจกับเหล้าและมองดูงูสีทองดิ้นรนด้วยความเจ็บปวดในเปลวไฟ เขาดูพอใจอย่างมาก
“หายากที่จะได้พบกับอสรพิษทองริ้วเงินในโลกเซียน การมาถึงของเจ้าทำให้ข้าแปลกใจและทำให้ข้ายินดีอย่างมาก เพื่อที่จะหาคนในเผ่าและทำลายแก่นของพวกเขา ข้าจึงเดินทางไปทั่วโลกเซียนแต่กลับพบแค่ประมาณ 10 คนเท่านั้น”
“หลังจากที่ดูดซับแก่นของพวกนั้นมา ข้าก็พยายามหาคนอื่น ๆ ในโลกเซียนต่อ”
“แน่นอนว่าข้ารู้ว่ามันยังมีอีกหลายคนในโลกเซียน แต่คนที่อ่อนแอนั้นซ่อนตัวได้ดี การหาพวกนั้นให้เจอแทบเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ ข้าไม่กล้าไปหาเรื่องพวกที่แข็งแกร่งกว่า ข้าได้แต่ซ่อนตัวจากพวกนั้น สุดท้ายก็มีน้อยคนนักที่ข้าจะจัดการได้ “
“เด็กน้อย เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าข่าวที่เจ้าได้มานั้นมาจากการตรวจสอบของเจ้า ? ข้าจะบอกความจริงให้เจ้ารู้ ทุกอย่างที่เจ้ารู้นั้น ข้าจงใจแพร่งพรายมันออกไปเองเพื่อล่อเจ้ามา “
“ข้าได้ยินมาว่า