“มู่เอ๋อไปที่ภาคใต้แล้วกลับไปที่ตระกูลเทียนหยวน” เจี้ยนเฉินจับมือของซ่างกวนมู่เอ๋อและเดินตรงไปยังค่ายกลส่งตัวระดับภูมิภาค
เขารู้แล้วว่าพันธมิตรสี่เส้าได้ยึดครองพื้นที่ทางใต้ ตระกูลเทียนหยวนและจักรวรรดิปิงเทียนต่างก็อยู่ในพื้นที่ภาคใต้ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกเป็นห่วงตระกูลนี้อยู่เสมอ
ค่ายกลส่งตัวระดับภูมิภาคมีอยู่หลายสิบค่ายกลตั้งอยู่ใจกลางเมืองโดยมีทหารคุ้มกันอย่างแน่นหนา
ค่ายกลส่งนั้นกระเพื่อมอยู่ตลอดเวลาและผู้ฝึกฝนก็หลั่งไหลเข้ามาและออกไป มันวุ่นวายมาก
เจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อเดินตรงไปยังค่ายกลส่งตัวที่ว่างเปล่า แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถข้ามจากภาคกลางไปยังภาคใต้ได้ด้วยความเร็วของเขาในตอนนี้ แต่ก็ยังไม่เร็วเท่ากับการใช้ค่ายกลส่งตัว
อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขากำลังจะเข้าสู่ค่ายกลส่งตัว ชายวัยกลางคนที่ร่างโชกไปด้วยเลือดก็รีบวิ่งมาจากระยะไกลและกระโดดเข้าสู่ค่ายกลส่งตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อ เขาร้องอย่างรีบร้อน “ไปภาคใต้เถอะ ส่งข้าไปภาคใต้ ! ”
ชายวัยกลางคนเป็นราชาเทพและเห็นได้ชัดว่าเขากำลังวิ่งเพื่อเอาชีวิตรอด ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลและเขาถูกย้อมเป็นสีแดงด้วยเลือด
