หลังจากที่พวกเขาแยกกันบนที่ราบเมฆา หลายปีผ่านไปก่อนที่เขาจะมาถึงที่ราบอัคคีฟ้า ด้วยความแข็งแกร่งของเขาเองที่ดึงซ่างกวนมู่เอ๋อออกมาจากลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์
มันเหมือนกับการกำจัดอะไรบางอย่างที่มีผลต่อจิตใจของเขาออกไปซึ่งทำให้เขารู้สึกสบายใจ เขารู้สึกเหมือนถูกเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปในจิตใจ ทำให้เขาค่อย ๆ รู้สึกสมบูรณ์ขึ้นอีกครั้ง
ทันใดนั้นจิตวิญญาณของเจี้ยนเฉินก็สั่นสะท้าน ในขณะนั้นเศษเสี้ยวแห่งความเข้าใจก็ปรากฏขึ้นในใจเหมือนกับความคิดแวบหนึ่งทำให้เขาเข้าใจบางสิ่งได้ทันที
หลังจากนั้นจิตวิญญาณของเจี้ยนเฉินก็พองตัวออกและแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับวิถีแห่งกระบี่ลึกซึ้งขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน
“อมตะกระบี่ อมตะกระบี่ อมตะคืออะไร ? อมตะคืออิสรภาพและความหลุดพ้น อมตะก็คือโลกเช่นกันจักรวาลนี้…” เจี้ยนเฉินเริ่มเข้าใจ ในทันใดนั้นวิถีแห่งกระบี่ของเขาก็เติบโตขึ้น แม้ว่าเขาจะไม่ทะลวงผ่านด่าน แต่เขาก็มาถึงจุดสูงสุดของความสำเร็จขั้นต้นของอมตะกระบี่ เขาอยู่ห่างจากความสำเร็จบางส่วนของอมตะกระบี่เพียงแค่ก้าวเดียวในตอนนี้
