นอกจากนี้เขาได้ใช้ความแข็งแกร่งเต็มที่แล้วปลดปล่อยขีดจำกัดของหัวใจแห่งความเป็นและความตายของเขา หากไม่มีการพูดเกินจริงใด ๆ เขาใช้กำลังเต็มที่ถ้าไม่มากไป แต่เขาก็ไม่สามารถทำร้ายเจี้ยนเฉินได้
ดูเหมือนว่าเจี้ยนเฉินจะมีภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีด้วยเสียงของเขาอย่างสมบูรณ์
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้…” จุนกงไม่สามารถนิ่งเงียบได้อีกต่อไป ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะที่เขาพยายามที่จะยอมรับความเป็นจริง
“ จุนกง มันจะดีที่สุดถ้าเจ้าปลดปล่อยพลังออกมาให้เต็มที่ การโจมตีแบบนี้ไม่มีที่ไหนใกล้เคียงกับการทำร้ายข้าได้เลย” เจี้ยนเฉินลอยอยู่เหนือภูเขาพร้อมกับกอดอก หมอกจะลอยผ่านเขาเป็นครั้งคราว ปกคลุมเขาและทำให้เขาดูเหมือนลึกลับ
สีหน้าของจุนกงมืดครึ้มลงแล้ว เขาไม่หยุดเล่นขลุ่ย แต่ฟันของเขาขบกันแน่น เขารู้สึกอับอาย
หลังจากเข้าใจหัวใจแห่งความเป็นและความตาย มันได้กลายเป็นไม้ตายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา พลังของแนวคิดนั้นเกินกว่าทักษะลับทั้งหมดที่เขามี ตอนนี้เขาได้ปลดปล่อยแนวคิดทั้งหมดแล้วเขาก็ใช้ความแข็งแกร่งเต็มที่
