“มู่เอ๋อ อย่าเข้ามายุ่งกับการต่อสู้ในครั้งนี้” จู่ ๆ จุนกงก็พูดกับซ่างกวนมู่เอ๋อ ดูเหมือนเขาจะกลัวว่าจู่ ๆ นางจะช่วยเจี้ยนเฉินหรืออะไรสักอย่าง
ซ่างกวนมู่เอ๋อตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อนางได้ยินเช่นนั้น นางเหลือบมองเจี้ยนเฉินและพูดด้วยสีหน้าแปลก ๆ “ เอาล่ะ ข้าจะไม่ทำ”
ด้วยเหตุนี้จุนกงจึงตัดสินใจ ด้วยการพลิกมือของเขา ขลุ่ยหยกก็ปรากฏขึ้นและเสียงดนตรีที่ไพเราะก็ดังออกมาช้าๆ
ดนตรีไพเราะโดยที่เสียงนุ่ม ๆ สามารถทะลุผ่านอะไรก็ได้ราวกับว่ามันสามารถเข้าถึงส่วนลึกของจิตวิญญาณได้ มันมีพลังในการควบคุมชีวิตของฝ่ายตรงข้าม กระทบกับจิตวิญญาณของพวกเขา ทำให้หัวใจของพวกเขาเต้นแรงและเลือดของพวกเขาไหลไปกับเสียงเพลง
มันราวกับว่าเขาสามารถควบคุมทุกอย่างผ่านเสียงขลุ่ย
นี่เป็นหนึ่งในสามแนวความคิดสูงสุดของบรรพชนสาม หัวใจแห่งความเป็นและความตาย!
มันควบคุมชีวิตของผู้คนผ่านเสียงดนตรี
มันแตกต่างจากท่วงทำนองแห่งปีศาจและท่วงทำนองแห่งเทพ จากทั้งสองบทเพลงมุ่งเป้าไปที่จิตวิญญาณโดยตรงในขณะที่หัวใจแห่งความเป็นและความตายควบคุมชีวิตของผู้คน
จุนกงใช้กำลังเต็มที่ตั้งแต่เริ่มต้น เขาต้องการทำลายเจี้ยนเฉินอย่างราบคาบหรือแม้แต่ฆ่าทิ้ง
