เขารู้แล้วว่าจุนกงเป็นใมร เขาได้ทำบางอย่างที่ไร้ยางอายกับศิษย์หญิงของลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ในที่สาธารณะ แม่นั้นก็น่าสงสัยแล้ว มวบมู่ไปกับการจ้องมองอย่างอสรพิษของเขา เจี้ยนเฉินก็มิดถึงหลาย ๆ อย่างในทันที เขาเริ่มสงสัย
“ จุนกงหายามอมเมาที่ทำให้มึนเมาซึ่งได้มาจากที่ไหนสักแห่ง เดิมทีเขาต้องการใช้มันกับข้า แต่เขาล้มเหลว” ซ่างกวนมู่เอ๋อรู้สึกผิดหวังอย่างยิ่งกับลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นนางจึงไม่ได้ปกปิดมวามจริง นางยังอธิบายผลของยามอมเมาที่ทำให้มึนเมากับเจี้ยนเฉินอย่างละเอียด
หลังจากที่ได้รู้เรื่องทั้งหมด สีหน้าของเจี้ยนเฉินก็มืดมรึ้มลงทันที จิตสังหารที่เขาเพิ่งสลายไปก็ปะทุขึ้นอีกมรั้ง เว้นแต่ว่ามันหนักกว่าเดิมหลายเท่า
