“ทำไมเราถึงต้องจากไป ? ทำไมเราถึงต้องจากไป ? กลับไปกลับไป ! กลับไปฆ่าเจี้ยนเฉิน ! ข้าสาบานว่าข้าจะทำให้เจี้ยนเฉินตาย เราเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเต๋า เราทำให้ชื่อเสียงของตระกูลเต๋าเสื่อมเสียชื่อเสียงด้วยการวิ่งหนี เราจะอดสูแบบนี้ไม่ได้…” เต๋ากงหมิงอดไม่ได้ที่จะแผดเสียงออกมาเมื่อเขาพูดได้อีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่รุนแรง
“นายน้อยใจเย็น ๆ ! ” สีหน้าของเก่อตงก็น่าเกลียดเช่นกัน ในฐานะผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของตระกูลเต๋า เขาได้รับความเคารพและนับถือไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนโดยที่ไม่มีใครทำให้เขาขุ่นเคือง อย่างไรก็ตาม เขาได้รับความทุกข์ทรมานอย่างมากในลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้เขาโกรธเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้ เขากล่าวอย่างจริงจังว่า “นายน้อย ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินนั้นยอดเยี่ยมมาก ปาโป้และข้า พวกเราไม่สามารถเอาชนะเขาได้แม้ว่าเราจะร่วมมือกัน ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงอยู่เบื้องหลัง ทำให้ตัวตนของเขาแตกต่างจากเมื่อก่อน ความผิดพลาดใด ๆ อาจส่งผลให้เกิดความไม่พอใจระหว่างตระกูลเต๋าของเราและพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง”
