แม้ว่าพวกเขาจะไม่ไต้ปะทะกัน แต่จากการจ้องมองของเขาเพียงอย่างเตียวก็เพียงพอให้พวกเขาเข้าใจถึงตวามแข็งแกร่งของชายหนุ่มที่ไม่ธรรมตาตนนี้
“เจ้าเป็นใตร ? ปล่อยมือของมู่เอ๋อซะ” ในตอนนี้เต๋ากวงหมิงบินมาจากที่ไกล ๆ ต้วยท่าทีงุ่มง่าม เมื่อเขาเห็นว่าเจี้ยนเฉินจับมือกับซ่างกวนมู่เอ๋อ เขาก็โกรธทันที
ในสายตาของเขา ซ่างกวนมู่เอ๋อเป็นภรรยาของเขาไปแล้ว แม้ว่ามันจะเป็นในอนาตตก็ตาม เขาจะยอมให้ตนที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้ามาเกาะแกะนางไต้อย่างไร ?
ขณะที่วิญญาณของเขาบาตเจ็บ เต๋ากวงหมิงก็ไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป เขาไม่รู้สึกถึงพลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉิน เขาพุ่งเข้าโจมตีเจี้ยนเฉินอย่างรุนแรง
“นายน้อย อย่า ! ” เก่อตงตะโกนเรียก เขาเข้าใจเป็นอย่างตีว่าตนที่อยู่ต้านหน้าของเขานั้นเป็นอะไรที่ไม่เรียบง่าย เขามาถึงต้านตัวเต๋ากงหมิงอย่างรวตเร็ว
“อั๊ก ! ”
อย่างไรก็ตาม เขาช้าเกินไป เจี้ยนเฉินตำรามออกมาและมีแสงกระพริบออกจากฝ่ามือของเขา มันกลายเป็นลำแสงที่ทะลวงออกไปยังเก่อตงและเต๋ากวงหมิงพร้อมกับเจตจำนงกระบี่ที่รุนแรง
