ไม่ต้องพูดถึงคนตระกูลเต๋ายังอยู่ที่นี่ ตลอดเวลาที่เจี้ยนเฉินมา นางต้องเลือกจนถึงตอนนี้ ซึ่งทำให้เติ้งเหวินซิ่นไม่มั่นใจว่านี่เป็นข่าวดีหรือไม่ที่เขามา
บรรพชนทั้งสามมีท่าทีแตกต่างกันกับการมาถึงของเจี้ยนเฉิน ในตอนนี้มีความสุขปรากฏขึ้นในดวงตาของซ่างกวนมู่เอ๋อ อย่างไรก็ตามไม่นานหัวใจของนางก็ดิ่งลง
“เจี้ยนเฉินมาได้เวลาจริง ๆ ข้าควรจะออกไปอย่างไรเมื่อเขาอยู่ที่นี่ ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋อเริ่มเครียด ในฐานะปรมาจารย์พิณปีศาจร่ำไห้ นางค่อย ๆ ได้เรียนรู้เกี่ยวกับความสามารถบางอย่างของพิณ นางกล้าที่จะอย่างเปิดเผยต่อขั้นบรรพกาลทั้งสามว่านางจะจากไป เพราะนางมีพิณปีศาจร่ำไห้
นางสามารถฉีกมิติและออกไปพร้อมกับพิณปีศาจร่ำไห้และไม่มีใครในลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ห้ามนางได้ อย่างไรก็ตามมันสามารถพาได้แค่นางไปเท่านั้น
แต่เดิมนางสามารถออกไปได้ทุกเมื่อเมื่อต้องการ แต่การมาถึงของเจี้ยนเฉินทำให้แผนของนางนั้นผิดไป
“ปิดผนึกนิกายและไม่ให้เจี้ยนเฉินเข้ามาในสำนักของเรา” เหลียนฉีตะโกนออกมาและออกคำสั่งหน้าตาเฉย
เนื่องจากซ่างกวนมู่เอ๋อ เหลียนฉีไม่ได้รู้สึกดีต่อเจี้ยนเฉินนัก ตามความจริงเขามีอคติกับอีกฝ่ายมาก
