ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน สายตาของเขากลายเป็นแหลมคม เขาแผ่เจตจำนงกระบี่ออกมาจากตัวเขา มันเป็นสายตาที่แหลมคมมากจนพวกเขาไม่กล้าสบตาเขา
เขาไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะให้พลังของเส้นทางพาเขาไปช้า ๆ อีกต่อไป กฎมิติหมุนรอบ ๆ ตัวของเขาและเขาก็หายตัวไปทันที เมื่อเขาปรากฏตัว เขาก็มาถึงข้าง ๆ ซ่างกวนมู่เอ๋อ
“มู่เอ๋อ ใครทำร้ายเจ้า ? ” เจี้ยนเฉินจับไปที่มือที่เปื้อนเลือดของซ่างกวนมู่เอ๋อพร้อมกับมีความเจ็บปวดในสายตาของเขาและกลายเป็นน่ากลัว ใบหน้าของเขามืดหม่นและมีจิตสังหารแผ่ออกมาจากตัวของเขาอย่างท่วมท้น ทำให้รอบ ๆ ตัวของเขาเต็มไปด้วยพลังที่ปั่นป่วน ทั้งพื้นที่จนกลายเป็นอาณาจักรแห่งปราณกระบี่
