“จิตวิญญาณวัตถุ เจ้าจะยอมแพ้ตอนนี้หรือเจ้าจะยังดื้อด้านต่อ ? ” เจี้ยนเฉินมาถึงด้านหน้าโถงศักดิ์สิทธิ์จากสำนักกลืนธาราและถามจิตวิญญาณวัตถุอย่างไม่แยแส
เขาเตรียมพร้อมที่จะออกจากภูเขาวิญญาณนักรบแล้ว แต่โถงศักดิ์สิทธิ์ตรงหน้าเขาทำให้รู้สึกไร้พลัง หากจิตวิญญาณวัตถุยังคงไม่ยอมจำนนและยังต้านทานต่อไป ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะใช้โถงศักดิ์สิทธิ์ซึ่งสามารถยืดและหดได้ทุกเมื่อ เขาก็ไม่อาจสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายระหว่างดวงดาวได้
“เจ้าไม่คิดจะทำให้ข้ายอมจำนนด้วยซ้ำ” จิตวิญญาณวัตถุตอบอย่างดื้นรั้นเหมือนเมื่อก่อน
“มันดูเหมือนว่าข้าต้องใช้เจ้าทดสอบพลังวิญญาณนักรบ” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเย็นชา เขานั่งอยู่ตรงหน้าโถงศักดิ์สิทธิ์และใช้มันเพื่อทำความคุ้นเคยกับทักษะที่เกี่ยวกับพลังวิญญาณนักรบ
เขาจะไม่สามารถออกจากภูเขาวิญญาณนักรบได้ก่อนที่เขาจะปราบโถงศักดิ์สิทธิ์ ท้ายที่สุดแล้วโถงศักดิ์สิทธิ์มากเกินไป มันยังมีน้ำนรกซึ่งเป็นสิ่งของที่แม้แต่อัครสูงสุดยังสนใจ
เจี้ยนเฉินต้องการน้ำนรกเพราะเขารู้ว่ามันเป็นของศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถขัดเกลาวิญญาณได้ มันยังมีชิ้นส่วนของวิถีต่าง ๆ ทำให้มันมีผลกระทบที่น่ามหัศจรรย์
