“แน่นอนว่ามีเพียงพวกเจ้าทั้งสี่คนเท่านั้น เพราะพวกเจ้าเป็นกลุ่มเดียวที่ข้าห่วงใย ข้าจึงไม่อยากให้เรากลายเป็นศัตรูกัน”
“เจี้ยนเฉิน เชื้อสายนักรบวิญญาณของเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของโถงเซียนธาตุแสงของเราอีกต่อไปแล้ว แม้ว่าเจ้าจะโจมตีเรา แต่ความแข็งแกร่งเจ้าก็ไม่อาจทำอะไรเลยนัก เจ้าไม่อาจเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้” ซวนหมิงพูดอย่างเฉยเมย เขาทำราวกับว่าเจี้ยนเฉินนั้นเกือบจะได้กลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา
“ซวนหมิง เจ้ากำลังบอกว่าแม้ว่าเชื้อสายนักรบวิญญาณจะหลีกเลี่ยงโถงเซียนธาตุแสงของเจ้า เจ้าก็ยังโจมตีพวกเราอยู่ดีงั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินมองซวนหมิงและพูดอย่างใจเย็น แม้ว่าซวนหมิงได้รับกระบี่ผู้พิทักษ์และมีความสามารถในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมในตอนนี้ เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้กลัวเขา
หานซิน, ตงหลินหยานเซว่และไป๋หยูต่างก็ยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ พวกเขามองไปมาระหว่างเจี้ยนเฉินและซวนหมิง
