ซวนจ้านปรากฏตัวด้านหน้าหยู่เฉิน เขาไม่ได้โค้งคำนับและเดินเข้ามาด้วยความสงบ เขาถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ? ”
“ข้าเพิ่งจะได้รับข่าวว่าตงหลินหยานเซว่ได้รับชายแปลกหน้าคนหนึ่งในตระกูลตงหลินและพาเขาไปที่ลานบ้านของนางตรง ๆ ซวนจ้าน เจ้าคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ ? ” หยู่เฉินกล่าวอย่างใจเย็น
“ชายแปลกหน้า ? ” ซวนจ้านก็ประหลาดใจเช่นกัน เขาเข้าใจอย่างคร่าว ๆ เกี่ยวกับตงหลินหยวนเซว่ แล้วทำไมนางถึงพาผู้ชายที่ไม่รู้จักกลับมาที่บ้านของนาง ? ”
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซวนจ้านก็พูดช้า ๆ “ข้าคิดว่าน่าจะเป็นเจี้ยนเฉิน” หลังจากนั้นเขาก็จ้องไปที่หยู่เฉินด้วยดวงตาและพูดว่า “วิถีของเซียนจอมปราชญ์นั้นอยู่ที่เจี้ยนเฉิน ตอนนี้เขามาถึงที่ราบรกร้างแล้ว เราควรจะจัดการและนำมันกลับมาหรือไม่ ? ”
“กงซุนอี้ให้ความสำคัญกับวิถีของเซียนจอมปราชญ์ยิ่งกว่าข้า หลังจากนั้นเขาก็ได้รับส่วนอื่น ๆ ของมรดกของจอมปราชญ์แล้ว สิ่งที่เขาขาดคือวิถีการบ่มเพาะ หากเขาได้รับวิถีของเซียนจอมปราชญ์ กงซุนอี้ก็จะได้รับมรดกที่สมบูรณ์” หยู่เฉินกล่าว
