เป็นผลทำให้ผู้ดูแลเต็มไปด้วยการดูถูกเมื่อเขาได้ยินเจี้ยนเฉินบอกว่าตัวเองเป็นคนรู้จักของตงหลินหยานเซว่
“คุณหนูของเราไม่พบใคร โปรดกลับไป” ผู้ดูแลพูดอย่างหยาบคายและไม่สุภาพ
เจี้ยนเฉินไม่สนใจท่าทีของเขาเลย เขาพูดต่อว่า “ช่วยบอกนางว่า คนรู้จักจากทะเลสาบสะท้อนจันทร์มาเยี่ยม ไม่ว่าคุณหนูของเจ้าจะต้องการพบข้าหรือไม่ มันควรขึ้นอยู่กับนางที่เป็นคนตัดสินใจ”
“คนรู้จักจากทะเลสาบสะท้อนจันทร์ ? คุณหนูของนางบอกว่าไม่ต้องการพบใคร….” ผู้ดูแลเริ่มเบื่อหน่าย
เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว เขานิ่งและพูดอย่างดุดันว่า “ข้าจะพูดให้ชัด ข้ามีบางอย่างที่สำคัญมากที่จะพูดกับตงหลินหยานเซว่ ถ้าเกิดอะไรขึ้น เจ้าจะต้องรับโทษที่เจ้าทำให้คุณหนูของเจ้าพลาดโอกาสไป ? ”
“ถ้าเจ้าบอกนาง เจ้าจะไม่มีความผิดแม้ว่าคุณหนูของเจ้าจะปฏิเสธ อย่างไรก็ตามหากเจ้าขัดขวางเรื่องคุณหนูของเจ้าจริง ๆ ผลที่ตามมาจะรุนแรง”
เมื่อผู้ดูแลเห็นว่าเจี้ยนเฉินจริงจังแค่ไหน เขาก็ค่อนข้างไม่แน่ใจเช่นกัน เขาเริ่มลังเล
“ได้ รอที่นี่ ข้าจะบอกให้” ท้ายที่สุดผู้ดูแลก็กลัวเจี้ยนเฉินโกรธ เขาหันหลังและหายเข้าไปในตระกูล
