“นับตั้งแต่ข้าออกจากโถงเซียนธาตุแสง ข้าก็ขาดการติดต่อกับจิตวิญญาณวัตถุ ข้าสงสัยว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง….” เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ข้างหน้าต่างและดื่มอีกอึกหนึ่ง เขานึกถึงหลาย ๆ อย่าง “ข้าต้องหาทางเข้าไปในโถงเซียนธาตุแสงและไปพบกับอาจารย์หานซินหรือตงหลินหยานเซว่ แต่เนื่องจากตอนนี้พวกเขาเป็นกระบี่ผู้พิทักษ์แล้วพวกเขาจึงแตกต่างออกไปจากแต่ก่อนอย่างสิ้นเชิง การเจอกันครั้งนี้อาจจะลำบาก.…”
เจี้ยนเฉินคิดอยู่ภายใน ผ่านไปเจ็ดวันแล้วนับตั้งแต่ที่เขามาถึง เขาไม่ได้พยายามแทรกซึมเข้าไปในโถงเซียนธาตุแสงอย่างประมาทในช่วงเจ็ดวันนี้ แต่เขายังคงอยู่ที่นี่โดยแอบสืบทุกอย่างที่ทำได้เกี่ยวกับโถงเซียนธาตุแสง เขาจำเป็นต้องเข้าใจว่าใครเป็นกระบี่ผู้พิทักษ์บ้าง
อย่างไรก็ตาม โถงเซียนธาตุแสงนั้นเก็บข้อมูลนี้ไว้เป็นความลับอย่างมาก นอกจากตงหลินหยานเซว่และหานเซิ่นแล้วที่เผยตัวตนออกมาสู่สาธรณะ มีคนน้อยมากที่รู้ว่าอีก 4 คนเป็นใคร
“ข้าได้ยินมาว่าเซียนที่ถูกเลือกได้กลับมาตระกูลตงหลินอีกครั้ง เฮ้อ ทั้งหมดเป็นเพราะเจี้ยนเฉิน ถ้าไม่ใช่เขา เซียนที่ถูกเลือกคงจะไม่มีวันออกจากโถงเซียนธาตุแสงของเรา…..”
