แม้ว่าชายชราผู้ไร้พิษสงจะแสดงความเมตตาต่อเขาในอดีต แต่เจี้ยนเฉินก็เข้าใจว่าตัวตนของเขาในตอนนี้คืออะไร เขาไม่สามารถแสดงออกว่ารู้จักชายชราผู้ไร้พิษสงคนนี้ได้ เขาจึงไม่ได้มองชายชรามากนัก เขาเดินออกจากค่ายกลและหายไปในฝูงชนหลังจากนี้ไม่นาน
อย่างไรก็ตามตอนนี้เขากำลังหายไปในฝูงชนนั้น ไม่มีใครรู้ว่าดวงตาของชายชราผู้ไร้พิษสงคนนี้ก็เปิดขึ้น เขาเหลือบมองไปที่เจี้ยนเฉินและสงสัย “ทำไมไอ้ตัวแสบถึงมาที่นี่อีก ? ไม่ว่าเด็กคนนี้จะไปที่ไหน มันก็ไม่มีวันสงบสุข เขาไปที่เป็นดั่งดาวที่เจิดจรัส แต่ท้ายที่สุดแม้แต่อัครสูงสุดก็ยังต้องตายโดยไร้เหตุผลและนำประกายดาวทั้งเก้าออกมา หลังจากนั้นเขาก็ไปยังที่ราบวารีและทำลายสำนักใหญ่ที่นั่น ตอนนี้เขากลับมาที่ที่ราบรกร้างแล้ว ข้าหวังว่าเขาจะไม่ทำให้ที่ราบรกร้างวุ่นวายเหมือนครั้งที่แล้ว…..”
