ข้าไม่ขายสูตร ขายแต่เครื่องประทินผิวนี้ ที่พวกข้ายังมีเครื่องประทินผิวกลิ่นอื่นอีกสามกระปุก เชิญหลงจู๊ซุนตรวจดูและตีราคาได้เลยขอรับ”
แน่นอนว่ากิริยาของอวิ๋นฉี่เยว่ ไม่รอดพ้นสายตาของอวิ๋นเหนียงไปได้ นางตกใจมาก หรือว่าเครื่องประทินผิวเหล่านี้เป็นฝีมือของเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้? แต่นางเห็นอวิ๋นเจียวกับอวิ๋นฉี่ซานนั่งกินขนมอย่างตั้งใจ ราวกับไม่สนใจเรื่องเครื่องประทินผิว จึงคิดว่าตนเองคงคิดมากไปเอง เครื่องประทินผิวคุณภาพดีเช่นนี้ จะเป็นฝีมือของเด็กหญิงอายุหกเจ็ดขวบได้อย่างไรกัน
แน่นอนว่านางคิดมากไปเอง เครื่องประทินผิวเหล่านี้ไม่ใช่ฝีมือของอวิ๋นเจียว แต่นางซื้อมาจากร้านค้าที่มีชื่อเสียงและมีคุณภาพดีในเถาเป่านั่นเอง
“เนื้อเครื่องประทินผิวไม่เหนียวเหนอะหนะเหมือนเครื่องประทินผิวทั่วไป แต่ให้ความชุ่มชื้นได้ดี ตั้งชื่อได้ไพเราะยิ่งนัก” อวิ๋นเหนียงกล่าวชม พลางเปิดฝากระปุกดินเผาอีกสามใบที่เหลือเพื่อตรวจสอบอย่างละเอียด
ที่จริงนางรู้ดีว่าอีกฝ่ายคงไม่ยอมขายสูตร เพียงแต่ถามไปตามความเคยชินของคนทำการค้าเท่านั้น ถึงแม้จะถูกปฏิเสธจะทำให้รู้สึกเสียดาย แต่นางก็ยอมรับได้ ของดีเช่นนี้ คงมีแต่คนโง่เขลาเบาปัญญาถึงได้ยอมขายสูตร
“พูดกันตามหลักการค้า แม้ของที่พวกเจ้านำมานั้นจะดีจริง แต่หากต่อไปในท
