ถ้าไม่ใช่เพราะภูเขาวิญญาณนักรบนั้นพิเศษ มันอาจจะถูกบดขยี้เป็นชิ้น ๆ
เจี้ยนเฉินมองไปที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนและยิ้มบาง ๆ เขารู้ว่าทั้งหมดนี้มีจุดประสงค์เพราะแม้ว่าโถงศักดิ์สิทธิ์จะมีขนาดใหญ่ แต่จิตวิญญาณวัตถุก็ยังสามารถทำให้มันเบาเหมือนขนนกและป้องกันเรื่องเหล่านี้ได้ทั้งหมด
“ภูเขาวิญญาณนักรบนั้นยอดเยี่ยมจริง ๆ ข้ารู้สึกได้ถึงความลึกลับอย่างที่เขาพูดกันจริง ๆ ขณะที่ข้าทดสอบ ข้าก็ยังไม่อาจเขย่ามันได้ด้วยพลังในตอนนี้ของข้า ยิ่งไปกว่านั้นข้าสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ซึ่งซ่อนอยู่ที่นี่ เมื่อพลังกดดันเข้ามา ข้าก็ไม่อาจไปไหนได้ นายหญิงท่านอยู่ที่นี่ อย่าออกไปด้านนอก” ชายชราร่างเตี้ยในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนกล่าวอย่างเคร่งเครียด เขาหวาดกลัวต่อภูเขาวิญญาณนักรบ
“ข้าเชื่อว่าพี่เจี้ยนเฉินจะไม่ทำร้ายข้า ถ้าเขาทำจริง ๆ …. งั้นข้าจะยอมรับมันทั้งหมดเอง” เสี่ยวม่านดูเหมือนว่านางจะพร้อมเสี่ยงทุกอย่าง นางไม่สนใจคำพูดของจิตวิญญาณวัตถุและบินออกไปทันที
