แม้ว่าความแข็งแกร่งเสี่ยวม่านจะเพิ่มมากขึ้นเป็นอย่างมาก ตั้งแต่ที่นางทะลวงไปถึงขั้นแลกเปลี่ยน ห่างเพียงก้าวเดียวที่จะถึงขอบเขตเทพ
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็มองไปที่จื่อหยุน เขายิ้มและพยักหน้าให้กับนาง
“หลายทศวรรษผ่านไป แต่นอกจากการเติบโตที่แข็งแกร่งแล้ว พวกเขาก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลย” จื่อหยุนกล่าว ด้วยเหตุผลบางอย่างจู่ ๆ นางก็รู้สึกสงบอย่างมากเมื่อได้เห็นเจี้ยนเฉิน ราวกับว่าความรู้สึกถึงอันตรายที่นางพบเจอมาในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ขณะที่นางนี้พร้อมกับเสี่ยวม่านและพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนได้หายไปทันที
มันเหมือนกับว่านางได้พบกับเกาะเล็ก ๆ ที่เงียบสงบท่ามกลางทะเลคลั่งและแปรปรวน ก่อนที่จะได้เจอกับสถานที่ที่สามารถปกป้องนางได้จากทุกสิ่ง
ด้วยการทักทายเล็กน้อย พวกเขาก็เริ่มพูดคุยกันเป็นอย่างทางการ
“เราเป็นพันธมิตรกันได้ แต่ข้าจะคุยกับพี่เจี้ยนเฉินเท่านั้น ข้าจะไม่คุยกับคนอื่นนอกจากพี่เจี้ยนเฉิน” เสี่ยวม่านกล่าวอย่างหนักแน่น
หุนเจิ้งและคนอื่น ๆ มองหน้ากัน ท้ายที่สุดพวกเขาก็ยิ้มอย่างขมขื่นและทำอะไรไม่ถูก โดยไม่มีทางเลือกอื่นพวกเขาสามารถให้เจี้ยนเฉินและเสี่ยวม่านคุยรายละเอียดปลีกย่อยของพันธมิตร
