“หุนเจิ้ง ทำไมเชื้อสายนักรบวิญญาณของเจ้าถึงยังไม่เริ่มลงมือ ? เจ้าจะประหยัดพลังงานเพื่อใช้ประโยชน์จากสถานการณ์เมื่อเราหมดพลังแล้วงั้นรึ ? ” ผู้เชี่ยวชาญชั้นสูงอีกคนหนึ่งตะโกนออกมาจากด้านนอกพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน เมื่อเขาเห็นว่าหุนเจิ้งยังคงนั่งเงียบอยู่บนภูเขาวิญญาณนักรบ อย่างไรก็ตามเขารู้สึกว่ามีบางอย่างดูไม่ถูกต้อง
“พลังวิญญาณนักรบนั้นลึกซึ้งมาก ผู้ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเชื้อสายนักรบวิญญาณจะไม่มีวันเข้าใจความลับของมัน หุนเจิ้ง เจ้าแอบเข้าไปยุ่งกับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนผ่านความมหัศจรรย์ของพลังวิญญาณนักรบของเจ้าหรือไม่ ? ” ชายในชุดเกราะสีทองและสีม่วงถามขณะที่เจตนาต่อสู้พุ่งสูงขึ้น ขณะที่จิตสังหารแผ่ออกมารอบตัวของเขา
เขาเป็นผู้คุมกฏตระกูลใหญ่ในโลกเซียน เขาทรงพลังอย่างมาก
ในเวลาเดียวกันเขาก็ไม่ได้เป็นคนเดียวที่ไม่ได้เห็นว่าเชื้อสายนักรบวิญญาณแน่เท่าไรนัก
หุนเจิ้งลืมตาขึ้นช้า ๆ เขามองทุกคนและยิ้มอย่างมีเลศนัย “สิ่งนี้ เนื่องจากทุกคนต้องการให้เชื้อสายนักรบวิญญาณของเราลงมือ งั้นเราก็จะลงมือ”
“ข่ายวิญญาณนักรบ ! ” หุนเจิ้งตะโกน
