“ท้ายที่สุดข้าก็ควบแน่นแล้ว ! ” เจี้ยนเฉินดีใจทันทีเมื่อเห็นกระบี่สีดำขนาดเล็กหลังจากนั้นด้วยความคิด กระบี่สีดำเล็ก ๆ ในจิตวิญญาณของเขาก็พุ่งออกมาจากหน้าผากของเขาทันที ในขณะที่พลังจิตที่มองไม่เห็นหายไปจากโถงศักดิ์สิทธิ์ทันที
โถงศักดิ์สิทธิ์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับคนชักกระตุก ท้ายที่สุดจิตวิญญาณวัตถุที่ซ่อนตัวอยู่ในนั้นก็ส่งเสียงร้องออกมาอย่างน่าสังเวช
เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะยิ้ม เมื่อได้ยินเสียงร้องของจิตวิญญาณวัตถุ ดูเหมือนว่าทักษะตัดสวรรค์ทำให้จิตวิญญาณวัตถุต้องทุกข์ทรมานมากทีเดียว
“จิตวิญญาณวัตถุ ตอนนี้เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง ? ” เจี้ยนเฉินถามขณะกลั้นยิ้ม
“เจี้ยนเฉิน เจ้าคนเจ้าเล่ห์ ! เจ้ามีทักษะอะไรที่ต้องมาลอบโจมตีข้าอยู่เสมอ ? หากเจ้ามีความเชี่ยวชาญจริง ๆ ก็ปลดพันธนาการของข้าจากภูเขาพลังวิญญาณนักรบ ให้ข้าต่อสู้อย่างยุติธรรม” จิตวิญญาณวัตถุพูดอย่างโกรธเกรี้ยว
“สู้อย่างยุติธรรม ? ความยุติธรรมมีจริงด้วยหรือในโลกนี้ ? ถ้ามันยุติธรรมจริง ๆ ผู้อาวุโสภูผามหานทีจากสำนักกลืนธาราของเจ้าคงไม่ไล่ล่าเราทุกหนทุกแห่งด้วยการบ่มเพาะของเขาในฐานะอัครสูงสุด” น้ำเสียงของเจี้ยนเฉินค่อนข้างเย็นชา
