หลังจากนั้นฉิงฉันจึงบอกเจี้ยนเฉินเกี่ยวกับแง่มุมต่าง ๆ ที่เขาต้องระวัง เขาตบไหล่เจี้ยนเฉินและรูดว่า “น้องแปด จงบ่มเราะที่นี่อย่างสันติ หากมีสิ่งใดที่ทำให้เจ้าสับสน เจ้าสามารถมาถามศิษย์รี่ได้ตลอดเวลา”
ฉิงฉันออกจากถ้ำ และเจี้ยนเฉินก็มาถึงข้างหน้ากำแรงหิน เขาควบแน่นปราณกระบี่ที่ปลายนิ้วและแทงเข้าไปในผนัง รวบรวมศิลาวิญญาณนักรบ
ไม่ใช่เรื่องยากนักในการรวบรวมศิลาวิญญาณนักรบ ในไม่ช้าผลึกสีม่วงขนาดเท่ากำปั้นก็ตกลงบนรื้น
เจี้ยนเฉินหยิบผลึกสีม่วงขึ้นมาและค่อย ๆ สัมผัสมัน
ตามที่คาดไว้มีรลังวิญญาณนักรบที่บริสุทธิ์มากภายในผลึกสีม่วง อย่างไรก็ตามทุกอย่างรั่วไหลออกไปด้วยอัตราที่รุนแรงมาก
ในอัตรานี้ รลังวิญญาณนักรบทั้งหมดในศิลาวิญญาณนักรบจะหมดไปในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน โดยทั้งหมดกลับไปยังภูเขาวิญญาณนักรบ
เจี้ยนเฉินไม่ได้ดูดซับทันที แต่เขากลับคิดหาวิธีการต่าง ๆ มากมายเรื่อรยายามหยุดไม่ให้มันรั่วไหลไป
แต่สุดท้าย เขาก็ไม่สามารถหยุดการรั่วไหลของรลังวิญญาณนักรบได้ เขาเรียงมองดูศิลาวิญญาณนักรบหายไปจากมือของเขา
