“มันดูเหมือนจะเป็นร่างบรรพกาลจริง ๆ พลังในการต่อสู้ของร่างบรรพกาลนั้นสามารถอยู่ยงคงกระพันได้ในระดับการบ่มเพาะเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ผู้ที่ฝึกฝนวิธีการบ่มเพาะนี้ถูกชะตาลิขิตให้ไม่มีวันไปถึงจุดสูงสุดได้ ความสำเร็จในอนาคตของพวกเขาจะถูกจำกัด ยิ่งไปกว่านั้นการเลี้ยงดูคนที่มีร่างบรรพกาลนั้นต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาล มันไม่คุ้มค่า”
“นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้บ่มเพาะร่างบรรพกาลจึงเป็นตำนานในโลกเซียนของเรา อย่างไรก็ตาม ข้าได้ยินมาว่าดูเหมือนจะมีคนจำนวนมากที่บ่มเพาะร่างบรรพกาลในโลกอมตะ …”
…
“เจี้ยนเฉิน สำนักกลืนธาราของเรามีเรื่องบาดหมางอะไรกับเจ้า ? ทำไมเจ้าต้องทำลายเรา ? ” หัวหน้าผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักกลืนธาราตะโกนด้วยความโกรธ ตอนนี้เขาเข้าใจอย่างแท้จริงแล้วว่าการจัดการกับเจี้ยนเฉินนั้นยากแค่ไหน
ถ้าเจี้ยนเฉินมีพลังมากอย่างเดียว เขาก็สามารถสยบอีกฝ่ายได้ด้วยความแข็งแกร่งของตัวเอง อย่างไรก็ตามความทนทานของร่างกายของเจี้ยนเฉินก็เหมือนกับการเบี่ยงเบนเช่นกัน สิ่งนี้กดดันหัวหน้าผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักกลืนธารา
