เมื่อรู้สึกถึงเจตนาฆ่าของเจี้ยนเฉิน กวนเฟยหยูจึงตระหนักถึงความรุนแรงของเรื่องนี้ เขาไม่ลังเลอีกต่อไปและบีบเครื่องรางหยกทันทีเพื่อขอความช่วยเหลือจากสำนักกลืนธารา
“พี่เฟยหยู เราสองคนจะกลับไปที่นิกายทันทีเพื่อหากำลังเสริมมาหนุน” ทูตทั้งสองจากสำนักกลืนธาราได้พูดคุยกันแล้ว ทั้งคู่อำลากวนเฟยหยูโดยไม่มีข้อตกลงใด ๆ ล่วงหน้าและไม่ได้คำนึงถึงคำตอบของเขา พวกเขาบินออกไปทันทีในทิศทางของสำนักกลืนธารา
“ไม่มีใครจากสำนักกลืนธาราออกไปได้” ดวงตาของเจี้ยนเฉินเย็นชา เขาไม่ได้มองไปที่ทูตทั้งสองด้วยซ้ำ แต่ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็ส่องสว่างอย่างมาก ดูเหมือนว่ามันจะเต็มไปด้วยปราณกระบี่ที่ไม่มีที่สิ้นสุดซึ่งผู้คนจะไม่กล้าที่จะจ้องมอง
ทันใดนั้นเจตจำนงกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวก็แผ่ออกมา ครอบคลุมระยะทางกว่าแสนกิโลเมตร
นี่คือสุดยอดวิถีกระบี่ของเจี้ยนเฉิน ทันทีที่เขาใช้มัน เขาก็กลายเป็นผู้ควบคุมเพียงคนเดียวที่อยู่ในระยะแสนกิโลเมตร เขามีอำนาจเหนือชีวิตของทุกสิ่ง เขาต้องการเพียงการใช้ความคิดในการกำหนดชะตากรรมของผู้บ่มเพาะทุกคนที่อ่อนแอกว่าเขา
