องให้อยู่ร่วมกัน เจ้าสามรถเป็นผู้ใช้กระบี่ของปลุกติคและสู้เพื่อเจ้าของหอคอยธาตุแสงได้….” เสียงของจิตวิญญาณวัตถุดังขึ้นในหัวของซวนจ้าน
ซวนจ้านไม่ได้ตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อยทั้ง ๆ ที่กระบี่ผู้พิทักษ์ลอยอยู่ตรงหน้าเขา กลับกันแล้วเขาเกิดลังเลและถามขึ้นมา “เจ้าของหอคอยธาตุแสงนั้นคือกงซุนอี้หรือ ? ”
“เขาไม่มีสิทธิเป็นเจ้านายของข้า” จิตวิญญาณวัตถุตอบกลับ
เมื่อได้ยินแบบนั้น ซวนจ้านก็ตัดสินใจ “ ได้ ในเมื่อเจ้าของหอคอยธาตุแสงคนต่อไปไม่ใช่กงซุนอี้ ข้าก็จะยอมรับกระบี่ผู้พิทักษ์เล่มที่เก้าและเป็นผู้ใช้มัน”
กระบี่ผู้พิทักษ์เล่มที่เก้าได้ส่องแสงและเฉือนนิ้วของซวนจ้านด้วยความเร็วอันน่ากลัวจนเขาไม่อาจจะตอบโต้ได้ทัน มันได้ดูดซับเลือดของเขาเข้าไป
หยู่เฉินตาสั่นไหวเมื่อเห็นมัน เขามองไปที่กระบี่ผู้พิทักษ์และเหมือนกับครุ่นคิดบางอย่าง
ในเวลาเดียวกันจิตวิญญาณวัตถุที่ยืนอยู่บนยอดเขาลูกหนึ่งก็ได้หันไปสนใจเหล่าเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาที่อยู่ด้านล่าง
“ไป๋หยู, ตงหลินหยานเซว่, ซวนจ้านและซวนหมิง คือคนที่นายท่านรู้จัก ทุกคนจึงได้รับกระบี่ผู้พิทักษ์ไป มีแค่หานซินที่ขาดไป “
“หานซินเคยเป็นอาจารย์ของนายท่าน ก่อนที่นาย