ะทบต่อผลลัพธ์อยู่แล้ว เขาจึงกล่าวว่า “แน่นอนครับ”
“อืม…” จิ้งจอกเก้าหางหรี่ดวงตาจิ้งจอกยาวและแคบ เขาพูดทันที “ข้าลงคะแนนให้เฝ่ยไป๋ลู่มีคุณสมบัติ”
คนอื่น ๆ มองหน้ากันและกันอย่างสงบ
หัวหน้าตระกูลหาน จิน เฝิง เหลียง และประธานหร่านซึ่งเป็นตัวแทนของสมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋า ต่างมีสิทธิ์ออกเสียงลงคะแนนคนละหนึ่งเสียง จึงไม่มีใครต้องการให้ตราประทับศักดิ์สิทธิ์ตกอยู่ในมือของคนที่ไร้ชื่อเสียงและบารมี ส่วนคะแนนเสียงของเทพจิ้งจอก ไม่นับว่ามีความหมายอะไร
หัวหน้าตระกูลจินที่เป็นคนยิ้มแย้มหันไปทางเฝ่ยไป๋ลู่ เขาแย้มยิ้มเล็กน้อยและเอ่ยเสียงนุ่มนวล “ถ้าเธอเข้าร่วมตระกูลจินของฉัน ฉันจะโหวตให้เธอและรับรองความปลอดภัยให้เธอด้วย”
‘ไปตายซะ!’ ดวงตาของประธานหร่านเข้มขึ้น เธอออกหน้าพูดแทนเฝ่ยไป๋ลู่หลายครั้ง เพราะมีความคิดจะดึงเธอเข้าร่วมสมาพันธ์ คิดไม่ถึงเลยว่าหัวหน้าตระกูลจินจะชิงนำหน้าไปก่อน!
หร่านหนีไม่ยอมน้อยหน้าอีกฝ่าย “ถ้าเธอเข้าร่วมกับสมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋า ทุกคนในสมาพันธ์จะเป็นผู้สนับสนุนเธอ และเธอกับฉันเราต่างเป็นผู้หญิงเหมือนกัน เราสามารถคุยแลกเปลี่ยนความเข้าใจเรื่องวิถีเต๋าได้”
ตอนนี้ใบหน้าและสายตาของหานคังผิงเย็นชาและไม่เป็นมิตรมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
เฝ่ยไป๋ลู่ไม่รู้สึกถึงสายตารอบ ๆ ที่จับจ้องตัวเธออยู่เลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนั้นเธอกำลังคิดกับตัวเองอย่างใจเย็นว่า ‘หัวหน้าตระกูลจินพูดเสียน่าฟังว
