งนี้ สามารถยื่นคำร้องต่อสมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าได้ ฉันเข้าร่วมการแข่งขันตามกฎระเบียบ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ก็ยอมรับฉัน ฉันจึงขอให้สมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าให้ความเป็นธรรมกับฉัน”
ให้ความเป็นธรรมแบบไหนกัน? แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องที่ถูกคนแย่งชิงอาวุธวิเศษ! และสิ่งที่ตรงไปตรงมาที่สุดคือ การโหวตให้เธอ
“อะไรนะ! สมุดอักษรเหลียงปรากฏออกมาแล้วอย่างงั้นเหรอ!” ฝูงชนพลันตกอยู่ในความโกลาหล คนที่รู้ประวัติของปรมาจารย์ลัทธิเต๋าในเมืองเจียงแม้เพียงเล็กน้อย ไม่มีทางไม่รู้จักเหลียงชื่อ!
สีหน้าประธานหร่านเปลี่ยนไปอย่างมาก สายตาจับจ้องไปยังสมุดในมือของเฝ่ยไป๋ลู่ ในนั้นมีกลิ่นอายของเหลียงชื่อ มันคือสมุดอักษรเหลียงชื่อของแท้!
จากการกำหนดเงื่อนไขให้เฝ่ยไป๋ลู่พลันต้องเปลี่ยนเป็นการยอมรับคำขอของเฝ่ยไป๋ลู่ การเปลี่ยนแปลงสถานะนี้ทำให้เธอรักษาความสงบได้ยาก
ประธานหร่านสบตากับดวงตาสีขาวดำชัดเจนคู่นั้นของเฝ่ยไป๋ลู่แล้ว ลำคอเธอแห้งผากอยางอธิบายไม่ถูก เธอเค้นเสียงพูดอย่างยากลำบาก “ฉันโหวตให้เฝ่ยไป๋ลู่!” พูดจบเธอก็สะบัดแขนเสื้อแล้วนั่งลง แล้วดื่มชาร้อนติด ๆ กันอยู่หลายแก้ว เพื่อสงบอารมณ์
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะโหวตให้สหายน้อยเฝ่ยเช่นกัน” หัวหน้าตระกูลเหลียงพูดช้า ๆ ทำลายความเงียบ
“เหลียงชื่อคือสมาชิกของตระกูลเหลียง เขาซ่อนตัวไม่พบปะโลกภายนอกมาหลายปี ทุกคนคิดว่าเขาตายแล้ว เมื่อไม่มีเหลียงชื่ออิทธิพลและความแข็งแกร่งของตระก
