เป็นอาจารย์ของเจ้ามาหลายปีแล้ว เจ้าควรเรียกข้าว่าผู้อาวุโส”
ใจของไป๋หยูหล่นวูบเมื่อได้ยินคำพูดอันเย็นชาของมู่ชุ่ย ตาของนางแดงก่ำพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา นางอดทนคำเยาะเย้ยจากคนอื่นรอบตัวได้ แต่นางไม่อาจจะมองข้ามคำพูดของอดีตอาจารย์ของนางได้ ท่าทีเย็นชาของมู่ชุ่ยราวกับเข็มที่ทิ่มแทงหัวใจนาง มันทำให้เกิดความเจ็บปวดอย่างมาก
“ดูสิ ตงหลินหยานเซว่ มาที่นี่ด้วย…”
“อะไรนะ ? ตงหลินหยานเซว่รึ ? คนทรยศที่ช่วยคนของเชื้อสายนักรบวิญญาณหนีไปน่ะรึ ? นางยังมีหน้ากลับมาอีก...”
…
ตอนนั้นก็เกิดเสียงพูดคุยเบา ๆ ขึ้น
ตงหลินหยานเซว่ในชุดสีขาวซึ่งงดงามเกินกว่าจะผู้ใดได้ค่อย ๆ เดินฝ่าฝูงชนเข้ามา
ไม่ว่านางจะผ่านไปที่ไหน เหล่าเซียนรอบ ๆ ต่างก็พากันหลีกทางเพื่อเปิดเส้นทางให้กับนาง
ตงหลินหยานเซว่ได้ยินเสียงพูดคุยรอบตัวนาง แต่นางไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย นางดูใจเย็นอย่างมาก
“หยานเซว่ เจ้าเองก็มาด้วย” มู่ชุ่ยยิ้มออกมาและหันไปมองตงหลินหยานเซว่
ตงหลินหยานเซว่เองก็เคยช่วยเจี้ยนเฉินในอดีต ความผิดนี้ร้ายแรงกว่าของไป๋หยู
แต่มู่ชุ่ยกลับปฏิบัติต่อตงหลินหยานเซว่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
“ เจ้าต้องทำให้ดีที่
