ช่นกัน แต่อาจารย์ของเจ้า มู่ชุ่ย บอกว่ามันไม่ได้ส่งผลเสียต่อเจ้า มันจะดีกว่าหากเจ้าไปที่นั่น ตระกูลจะคอยหนุนหลังเจ้า ดังนั้นโถงเซียนธาตุแสงจะไม่ทำอะไรกับเจ้า” ตงหลินเซียงพูดขึ้นมา
เมื่อได้ยินแบบนั้น ตงหลินหยานเซว่ก็ลุกขึ้นยืน นางเก็บพิณไปและค่อย ๆ เดินออกจากศาลาไป ตอนที่นางเดินผ่านพ่อของนาง นางก็หยุดและถามขึ้นมาหลังจากที่ลังเลเล็กน้อย “ท่านพ่อ ข้าคนเดียวที่ช่วยเจี้ยนเฉินหนีไป ซึ่งเป็นการทำให้โถงเซียนธาตุแสงไม่พอใจ ดังนั้นแล้วทำไมตระกูลถึงไม่ถือโทษข้าเลยแม้แต่น้อย ? ”
ตงหลินเซียงหัวเราะออกมาและพูดขึ้น “การปกป้องเจ้าคือจุดประสงค์ของบรรพชน บรรพชนไม่ได้มองแบบคนอื่น เขาบอกไว้นานแล้วว่าเจี้ยนเฉินคือคนที่โดดเด่น เจ้าทำได้แค่เป็นมิตรกับคนแบบนั้น อย่าให้เขาไม่พอใจ ผลก็คือบรรพชนจึงไม่โทษเจ้าเมื่อเจ้าช่วยเจี้ยนเฉินหนี กลับกันแล้วเขากลับชมเจ้าแทน”
“นี่เพราะเจ้าได้แสดงความเมตตาต่อเจี้ยนเฉิน หากเจี้ยนเฉินเติบโตในอนาคต เขาต้องตอบแทนเรากลับมาหลายเท่า…”
….
เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงหลายคนได้ไปรวมตัวกันที่นอกหอคอยธาตุแสง
เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงเหล่านี้มีระดับการบ่มเพาะแตกต่างกันไป แต่ทุกคนต่างก็เข้าใจกฎแห่งศรัทธา
ต
