่คุ้นเคยยืนอยู่ตรงหน้าเขา
นางเป็นหญิงชรา นางสวมเสื้อผ้าเก่า ๆ และหลังค่อม ผมหงอกของนางยาวจนไปถึงหลัง
แม้ว่านางจะดูแก่มากจนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยย่น แต่สายตาของนางกลับสดใสอย่างมาก มันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานราวกับมีพลังของโลก
หญิงชราผู้นี้คือ ซูหราน คนที่แยกกับเขาที่ดาวเคราะห์เทียนหมิง !
เจี้ยนเฉินมองไปที่ซูหรานก่อนที่ตาเขาจะเป็นประกาย เขารีบป้องมือและพูดขึ้น “ยินดีด้วยกับการฟื้นฟูและกลับมาถึงขั้นบรรพกาลอีกครั้ง ! ”
“ข้าฟื้นฟูการบ่มเพาะได้ขึ้นมาอยู่จุดเดิมและยังพัฒนาได้ต่อก็เพราะวิถีดั้งเดิมของเจ้า” ซูหรานพูดขึ้น นางมองมาที่เจี้ยนเฉิน สายตาของนางดูลึกซึ้งราวกับว่านางมองทะลุเขาได้
“เจี้ยนเฉิน ข้ารับรู้ได้ถึงความอาฆาตที่แข็งแกร่งในตัวเจ้า” ซูหรานพูดต่อ
“ไคยะตายแล้ว” เจี้ยนเฉินเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทางโศกเศร้า
ซูหรานชินกับเรื่องความเป็นความตายมานานแล้ว ใบหน้าของนางไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย นางแค่ถอนหายใจออกมาและพูดขึ้น “ข้าไม่อาจจะชดเชยให้กับเจ้าสำหรับวิถีดั้งเดิมได้ แต่หากเจ้าต้องการแก้แค้น ข้าจะช่วยเจ้า”
