งของวิถีออกมาและห่อหุ้มไปด้วยแสงที่เจิดจ้า เมื่อมองจากภายนอกจะเห็นแค่ร่างที่พร่ามัวเท่านั้น
ใจของเจี้ยนเฉินเต้นรัวเมื่อเห็นนาง เขารู้ได้ทันทีที่เห็นว่าผู้หญิงในแสงคนนี้คือองค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง อี้ซิน
วิญญาณของเขาเคยหลอมรวมกับร่างแยกของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน และได้สู้กับองค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงจากมุมมองของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร
ตอนนั้นเขาตะลึงกับความแข็งแกร่งขององค์หญิงใหญ่อย่างมาก
พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนคือวัตถุเทพขั้นสูง การป้องกันของมันน่าทึ่ง แต่แม้จะมีค่ายกลที่แข็งแกร่งมากมายแต่ก็ไม่อาจจะหยุดองค์หญิงใหญ่ไว้ได้ นางได้ใช้เวลาน้อยนิดในการผ่านค่ายกลต่าง ๆ มาและเข้ามาถึงส่วนใน ก่อนจะทำลายร่างแยกของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร
แม้ว่ามันจะเป็นเพียงร่างแยกของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารซึ่งไม่อาจจะมีพลังเทียบเคียงร่างจริงได้ แต่ยังไงซะมันก็เป็นร่างแยกของจอมปราชญ์สูงสุด ทั้งหมดนี้บ่งบอกถึงพลังอันน่ากลัวที่องค์หญิงใหญ่มี
ผลก็คือเจี้ยนเฉินรู้สึกใจเต้นรัวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับองค์หญิงใหญ่ ยังไงซะคนตรงหน้าเขาตอนนี้ก็ห่างจากการเป็นจอมปราชญ์
