กะสลักประณีตงดงามราวกับมีชีวิต
กระต่ายเป็นปีนักษัตรของอวิ๋นเจียว นางจึงตกหลุมรักตุ๊กตากระต่ายสองตัวนี้ตั้งแต่แรกเห็น ใต้งานแกะสลักมีกระดาษจดหมายแผ่นหนึ่ง อวิ๋นเจียวเปิดออก อักษรเรียงรายสวยงามสะท้อนเข้าสู่สายตาของนาง
‘ข้ารังสรรค์ขึ้นในยามว่าง มอบให้เจียวเอ๋อร์เป็นของขวัญวันเกิด ขอให้เจียวเอ๋อร์มีความสุขตลอดไป…’
อวิ๋นเจียวอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ภาพใบหน้าของฉู่อี้ที่ยังมีความไร้เดียงสาแต่กลับแฝงไปด้วยความหล่อเหลาและสง่างามก็ผุดขึ้นมาในหัว เจ้าหนุ่มน้อยคนนี้ช่างใส่ใจจริงๆ
จะว่าไปฝีมือแกะสลักของเขานั้นก็ไม่ธรรมดา หากวันใดไม่ได้เป็นท่านโหว เพียงแค่อาศัยฝีมือแกะสลักที่แสนวิจิตรนี้ ก็คงไม่ต้องอดตายเป็นแน่ คงเลี้ยงดูภรรยาและลูกๆ ได้สบาย
อวิ๋นเจียววางตุ๊กตากระต่ายไว้ที่หัวเตียง หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ออกไปรับประทานอาหารเช้ากับฟางซื่อ
ขาของอวิ๋นฉี่ซานดีขึ้นมากแล้ว ไม่ต้องนั่งรถเข็นอีกต่อไป สามารถเดินช้าๆ ได้โดยมีคนช่วยพยุง เรื่องนี้ทำให้ทุกคนในครอบครัวดีใจมาก แม้แต่อวิ๋นเจียวก็ยังอารมณ์ดีจนกินซาลาเปาไส้ถั่วแดงเพิ่มอีกหนึ่งลูก
หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ก็มีคนรีบร้อนมาแจ้งข่าว
“แย่แล้วขอรับ นายท่านรองอวิ๋นรอง ฉี่ชิ่งกับฉี่เสียงถูกคนของหน่วยรักษาความสงบท้องถิ่นจับตัวไปแล้วขอรับ
