ติให้กับฉิงยี่หยวน เขาไม่ได้ยิ้มออกมาเลยแม้แต่น้อย การตายของ ไคยะทำให้เขารู้สึกผิด นอกจากความเกลียดชังแล้ว มันก็มีแค่ความหงุดหงิดในใจเขา
“ เจ้าไม่อาจจะปกป้องข้าได้อีกแล้วรึ ? ” ฉิงยี่หยวนหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น นางอดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทีเย่อหยิ่งออกมาและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ข้ายังต้องการให้เจ้าปกป้องในตอนนี้ด้วยรึ ? แต่เจี้ยนเฉิน นอกจากเรื่องที่เกิดขึ้นในโลกด้านล่างแล้ว ข้าไม่คิดว่าข้าเคยได้รับการปกป้องจากเจ้าในโลกเซียนเลย”
เจี้ยนเฉินไม่ได้มีอารมณ์จะอธิบายให้ฉิงยี่หยวนฟัง เขาค่อย ๆ หลับตาลงและทำสมาธิเพื่อปรับร่างกายตัวเอง เขากำลังเตรียมตัวเพื่อการต่อสู้ครั้งสุดท้าย
ฉิงยี่หยวนเหมือนปะติดปะต่อเรื่องได้หลังจากที่พูดแบบนั้น นางแปลกใจขึ้นมาและสายตาซึ่งมองไปที่เจี้ยนเฉิน ก็เริ่มสั่นไหว นางถามขึ้นด้วยความไม่มั่นใจ “เจี้ยนเฉิน เจ้าคือนายน้อยเจียงหยาง ที่พาตัวข้าออกมาจากดาวเคราะห์เทียนหมิงงั้นหรือ ? ”
เจี้ยนเฉินพยักหน้าและไม่ได้พูดอะไรต่อ
หลังจากที่ได้รับการยืนยันนั้น ฉิงยี่หยวนก็ตะลึง นางมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาว่างเปล่าพร้อมกับอารมณ์ที่สั่นไหว
ไม่แปลกเลย ไม่แปลกเลยที่จู่ ๆ เจียงหยางก็เรียกน
