นการสร้างผลแห่งวิถี มันคือการแก้แค้น.…”
“วิถีที่หก…วิถีที่หก ข้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าอนัตตาจะได้วิถีถึง 2 อย่างจากการเกิดใหม่ครั้งเดียว นางน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ มันอาจจะมีสักวันที่คนจากสงครามเทพไม่อาจจะเอาชนะนางได้….”
….
ในเขตหนึ่งที่โลกเซียน มันมีอุกกาบาตมากมายลอยอยู่โดยรอบ เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนอุกกาบาตก้อนใหญ่ที่สุดที่นั่น
เขาถอดหน้ากากของโมเทียนหยุนออกและไม่ได้แปลงกายอีกต่อไป เขาเผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของตัวเอง
ย้อนกลับไปหลังจากที่ไคยะผลักเขาเข้าในรอยแยกมิติ ยันต์เคลื่อนย้ายจักรวาลได้ส่งเขาไปที่ไหนก็ไม่อาจจะทราบได้ แม้ว่าเขาจะออกจากรอยแยกมิติมาให้รวดเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ แต่เขาก็อยู่ห่างจากที่ราบประกายดาวแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะกลับไปที่นั่นในเวลาอันสั้นได้
ผลก็คือเขาได้แต่หาอุกกาบาตใกล้ ๆ นั่งลงไป เขาปรับร่างกายของตัวเองให้อยู่ในสภาพที่พร้อมที่สุด
เขารู้ว่าแม้ว่าเขาจะรีบกลับไปที่ราบประกายดาวตอนนี้ แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ไคยะตายไปแล้ว เขาได้แต่มองนางหายไป เขาไม่อาจจะหาร่องรอยของไคยะในโลกเซียนได้
เขาปวดใจอย่างมาก ในหัวเขามีแต่ความเศร้า ใจเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง มั