ไกลออกไปหลายพันล้านกิโลเมตรได้
แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นกลับมีแต่ความปั่นป่วน ไม่ใช่แค่ไม่อาจจะเห็นอะไรได้ แต่พวกเขาไม่อาจจะมองเข้าไปในความลับสวรรค์ได้ด้วย
เมฆจุดที่น่านับถือซึ่งนั่งอยู่ในพื้นที่หวงห้ามของนิกายเบญจาได้ลุกขึ้นยืนและมองไปทางผู้อาวุโสภูผามหานทีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด สายตาเขาสั่นไหวด้วยความไม่มั่นใจ
“ ข้ารู้ว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นแต่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วแบบนี้ ผู้อาวุโสภูผามหานทีอาจจะ….”
….
ผู้อาวุโสภูผามหานทีรับรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว เขาแสดงท่าทีอึดอัดใจออกมาและกำลังจะออกจากที่นั่น
แต่ตอนนั้นเองมีมือหนึ่งที่พร่ามัวจากพลังของวิถีได้ยื่นออกมาจากมิติที่นั่น
มันไม่ได้แผ่คลื่นพลังงานอันใดและไม่ได้มีพลังอันน่าทึ่งอันใดเลย มือนั้นราวกับภูตผีที่โผล่มา มันได้พุ่งเข้าไปหาผู้อาวุโสภูผามหานทีแบบเงียบ ๆ
แต่ตอนที่มือนั้นปรากฎขึ้นมา กฎของที่ราบประกายดาวกลับเหมือนจะได้รับผลกระทบอย่างหนัก พวกมันกลับปั่นป่วนขึ้นมา
แต่ความปั่นป่วนนี้มีรูปแบบที่แน่นอน มันไม่ได้ปั่นป่วนแบบสิ้นเชิง มันเหมือนกับแค่หลีกทางให้กับมือนั้น มือนั้นโผล่มาจากไหนไม่มีใครรู้และเหมือนกับแทนที่สวรรค์ของที่ราบประกายดาว
