บตาเดียว ผู้อาวุโสภูผามหานทีก็ตายไป เขาไม่ทันได้มีเวลาร้องออกมาด้วยซ้ำ
เมื่อผู้อาวุโสภูผามหานทีตายไป มือนั้นก็หายไปเช่นกัน มันราวกับไม่เคยปรากฏที่นั่นมาก่อน มันไม่ได้ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ กฎของโลกในที่ราบประกายดาวได้กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
พลังลึกลับที่สยบการรับรู้วิญญาณได้หายไป การรับรู้วิญญาณของทุกคนได้กวาดไปที่นั่นอีกครั้ง หลังจากนั้นแค่ไม่กี่อึดใจขั้นอัครสูงสุดหลายคนที่รับรู้ได้ถึงเหตุการณ์ผิดปกติก็รีบมุ่งหน้าไปที่นั่น
พวกเขาลอยอยู่ในอากาศและมองไปด้านล่าง สายตาของพวกเขาสั่นไหว พวกเขาต่างก็สงสัยและแปลกใจ
“ผู้อาวุโสภูผามหานทีอยู่ที่ไหนกัน ? ทำไมจู่ ๆ เขาถึงหายตัวไปได้ ? ”
“หากผู้อาวุโสภูผามหานทีหนีไปแล้ว เราทุกคนต้องรับรู้ถึงเขาได้ทันที แต่เรากลับไม่รับรู้ถึงอะไรเลย…”
“ตะกี้มันเกิดอะไรขึ้นกัน ? ทำไมการรับรู้วิญญาณของเราถึงได้ถูกกันเอาไว้ ? แม้แต่ความลับสวรรค์ก็ยังถูกบดบัง…”
….
เมฆจุดที่น่านับถือจากนิกายเบญจาเองก็ไปที่นั่นเช่นกัน เขามองไปที่พื้นดินโดยไม่พูดอะไรออกมา
“เมฆจุดที่น่านับถือ เจ้าเข้าใจกฎมิติและเวลา ในด้านความเข้าใจในเรื่องมิติและเวลาแล้ว เจ้าเหนือกว่าเรา โปรดย้อนเวลาเพื่อท
