ถีที่คั่นขวางนั้น มันได้บดบังท้องฟ้าและบิดบังทุกอย่างภายในเอาไว้
หลังจากนั้นเขาก็ดึงมือกลับ เจี้ยนเฉินและไคยะที่ยืนอยู่ภายในค่ายกลต่างรับรู้ได้ถึงพลังลึกลับที่จำกัดมิติรอบตัวเอาไว้ ผลก็คือทั้งสองคนถูกถึงออกจากค่ายกลเคลื่อนย้ายทันที
ตอนนั้น เจี้ยนเฉิน และ ไคยะ ไม่อาจจะต้านทานได้เลย ยังไงซะพวกเขาก็เผชิญหน้ากับอัครสูงสุด ความแตกต่างด้านความแข็งแกร่งมันมีมากเกินไป
ฟิ้ว !
ในพริบตา ผู้อาวุโสภูผามหานที ก็ได้จากไปพร้อมกับเจี้ยนเฉินและไคยะ เขาได้หายตัวไปทันที ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นจากนิกายอสูรที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างก็พากันทำลายเครื่องรางหยกทันที
ต่อมาการรับรู้วิญญาณอันแข็งแกร่งก็ได้แผ่ไปทั่ววนรอบท้องฟ้าเหนือเมืองเอาไว้
“ผู้อาวุโสภูผามหานที…” เสียงนั้นเหมือนจะดังมาจากนรก หลังจากนั้นการรับรู้วิญญาณก็แผ่ออกไปต่อครอบคลุมทั้งที่ราบประกายดาวเอาไว้
บรรพชนอสูรได้ทำการค้นหาว่า ผู้อาวุโสภูผามหานที อยู่ที่ใดทั่วทั้งที่ราบประกายดาว
ในเขตที่ห่างไกลภายในที่ราบประกายดาว ผู้อาวุโสภูผามหานทีได้ยืนอยู่ภายในโล่พลังสีฟ้าไม่อาจจะปกปิดความตื่นเต้นที่มีได้
ตรงหน้าเขานั้นมีเจี้ยนเฉินและไคยะยืนอยู่ ทั้งสองต่างก็แสดงสีหน้า
