อาจจะปล่อยพวกเจ้าสองคนไป แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว” สีหน้าของผู้อาวุโสภูผามหานทีเย็นชาขึ้นมาและแสดงความอาฆาต เขาพูดต่อ “เจ้าทำให้ข้าไล่ตามเจ้ามานานในอวกาศรอบนอก ข้าถึงกับไปเจอกับ ราชันสัตว์อสูรกระบี่ทองคำเพราะเจ้า และทำให้ข้าบาดเจ็บกับมาเล็กน้อย เจ้าทำให้ข้าโกรธมานาน ครั้งนี้แม้ว่าเจ้าจะเต็มใจส่งมอบหอคอยอนัตตาให้กับข้า แต่ข้าก็ไม่มีทางปล่อยเจ้าไป”
“ข้ารู้ว่าเจ้าเกี่ยวข้องกับเผ่าเทพ หากเผ่าเทพยังอยู่จุดสูงสุดแบบเดิม ข้าอาจจะกลัวบ้าง แต่เผ่าเทพตอนนี้มันต่างจากเดิมแล้ว ตราบใดที่เจ้าตาย ผู้อาวุโสและผู้อาวุโสสูงของเผ่าก็ไม่มีทางลงมือให้กับคนระดับต่ำแบบเจ้า”
“ท่านคิดจะฆ่าเราจริง ๆ รึ ? ” เจี้ยนเฉินสีหน้าหม่นลง สายตาเขาดูมุ่งมั่นขึ้นมา เขาแอบสื่อสารกับจิตกระบี่ของเขาอยู่
เขาหมดทางเลือกแล้ว ทางเดียวที่เขาจะหนีจากภัยพิบัตินี้ได้คือการหลอมรวมกระบี่แฝดทั้งสอง
แม้ว่ามันจะเป็นการเปิดเผยตัวตนของเขาแต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น
ผู้อาวุโสภูผามหานทีไม่ได้พูดอะไรแต่กลับแสดงสายตาอาฆาตออกมา เขาไม่คิดจะพูดคุยกับเจี้ยนเฉินต่อและลงมือทันที
เขายื่นมือออกมาพร้อมกับพลังของกฎที่ปะทุขึ้น แสงสีฟ้าสว่างเจ้าเปลี่ยนเป็นคลื่น
