ใหญ่ถึงเพียงนี้ มันคือหายนะ ข้าไม่อาจจะครอบครองมันได้ แม้ว่าข้าจะไม่อาจเห็นต้นตอของบ่วงกรรมนี้แต่ก็พอมองเห็นต้นกำเนิดของหายนะได้ ข้าเห็นการที่นิกายเบญจาถูกทำลายและการตายของข้า”
“ หากข้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวและยึดหอคอยอนัตตามาเป็นของตัวเอง มันอาจจะจบชีวิตข้า โชคชะตาสุดท้ายคงเป็นความตาย….” เมฆจุดที่น่านับถือพยายามรวบรวมสติ ใบหน้าของเขาค่อนข้างซีด
เขามีความสามารถที่วิเศษมากมายด้วยการรวมกันของกฎมิติและเวลา เขาเห็นโชคชะตาและอนาคตได้ เขาหลีกเลี่ยงภัยพิบัติมากมายได้ด้วยความสามารถที่เขามี ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเชื่อในสิ่งที่เขาเห็นในแม่น้ำแห่งเวลา
เมฆจุดที่น่านับถือใจเย็นลงได้ เขากลับไปนั่งดังเดิมและไม่คิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป
ในอีกด้าน เจี้ยนเฉินได้ออกจากอาณาเขตของนิกายเบญจามาแล้วผ่านค่ายกลเคลื่อนย้าย ไม่นานเขาก็มาถึงเมืองที่สองที่มีค่ายกลเคลื่อนย้ายภายนอก หลังจากที่จ่ายเหรียญผลึกห้าสีไป พวกเขาก็รีบเริ่มทำการเคลื่อนย้ายทันที
การรับรู้ได้ถึงอันตรายนั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ เขารู้ว่าเหลือเวลาอยู่ไม่มากนัก
แต่ตอนนี้นเองการรับรู้วิญญาณที่แข็งแกร่งก็ได้พุ่งลงมาจากมิติภายนอกห่อหุ้มเมืองท
