ามเจี้ยนเฉินได้ทันและแย่งหอคอยอนัตตาจากเจี้ยนเฉินมา
นี่เพราะเขาเดาได้ว่าเจี้ยนเฉินคงทำการเคลื่อนย้ายอย่างต่อเนื่องและไปถึงที่ราบรุ่งโรจน์ก่อนเขา มันคงยากที่เขาจะหยุดเจี้ยนเฉินได้
“ข้าต้องหยุดเขาไว้” ผู้อาวุโสภูผามหานทีกัดฟันแน่น สายตาของเขาสั่นไหวพร้อมกับคิด “ข้าเคยผูกมิตรกับเมฆจุดที่น่านับถือของนิกายเบญจาเอาไว้ ดูเหมือนว่าข้าแค่ต้องส่งข้อความหาเขา” เมื่อคิดแบบนั้นผู้อาวุโสภูผามหานทีก็ได้เอาเครื่องรางหยกออกมาเพื่อส่งข้อความ
ชายแก่ในชุดขาวนั่งอยู่ในอากาศท่ามกลางเทือกเขาที่รายล้อมไปด้วยหมอกขาวภายในเขตหวงห้ามของนิกายเบญจา เขาไม่ได้แผ่พลังออกมาเลยแม้แต่น้อยซึ่งทำให้เขาดูเหมือนกับเป็นคนธรรมดา
แต่มิติรอบตัวเขาเหมือนกับเต้นได้ราวกับหัวใจ มันสั่นไหวเป็นจังหวะ เมื่อมิติสั่นไหว เวลาเหมือนจะได้รับผลกระทบไปด้วยบังคับให้เกิดเหตุการณ์ผิดธรรมชาติขึ้นมา มันทำให้เวลาช้าและเร็วขึ้น เวลาถึงกับย้อนกลับได้
กฎมิติและกฎของเวลาถูกใช้ออกมาโดยคน ๆ เดียว ชายแก่คนนี้คือตัวตนระดับสูงสุดของนิกายเบญจา เมฆจุดที่น่านับถือ !
ตอนนั้นเครื่องรางหยกได้ปรากฏขึ้นมาในมือ เมฆจุดที่น่านับถือ เขามองไปที่เครื่องรางและพึมพำออกม
