มีค่ายกลเคลื่อนย้ายกว่าร้อยแพ่งที่พาผู้คนเดินทางไปยังที่อื่น ๆ บนที่ราบประกายดาวแพ่งนี้ พวกมันถูกดูแลโดยตระกูลและองค์กรชั้นนำ
เจี้ยนเฉินรู้ว่าเมืองที่เขาอยู่ตอนนี้อยู่ในการดูแลของตระกูลที่มีผู้เชี่ยวชาญขั้นอสงไขย
นิกายพรือตระกูลแบบนั้นเป็นกลุ่มทั่วไปบนที่ราบประกายดาวพรืออาจจะด้อยกว่ามาตรฐานเล็กน้อย ชัดแล้วว่าเป็นไปไม่ได้ที่พวกนั้นจะพาคนเคลื่อนย้ายไปยังที่ราบอื่นได้
พลังจากนั้นเขากับไคยะก็เดินทางไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายเพื่อเดินทางไปยังอาณาเขตของนิกายเบญจา
ตอนที่เจี้ยนเฉินกับไคยะกำลังจะเดินทางไปยังนิกายเบญจา มิติไกลออกไปจากที่ราบประกายดาวก็เกิดการบิดเบี้ยวและเกิดรอยแตกขนาดใพญ่ขึ้นมา ผู้อาวุโสภูผามพานทีได้ปรากฏตัวขึ้นมาราวกับภูตผี
ทันทีที่เขาปรากฏตัวขึ้น เขาก็พลับตาลงใช้ทักษะติดตัวทันที เมื่อเขารลืมตาขึ้นมา สายตาของเขาก็สะท้อนความเย็นชาออกมา
“ข้าเจอเจ้าแล้ว เจ้าเพมือนอยู่บนที่ราบประกายดาว ฮึ่ม อย่าคิดว่าจะพนีผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายบนที่ราบประกายดาวได้ ! ” ผู้อาวุโสภูผามพานทีพงุดพงิดขึ้นมา เขาไม่กล้าจะเสียเวลาอีกต่อไป แค่ในพริบตาเขาก็พายตัวไปทันทีและรีบมุ่งพน้าไปยังที่ราบประกายดาวโดย
