ถึงกับชีวิตที่นี่
เจี้ยนเฉินระวังตัวทันทีที่เข้ามาในรอยแตกมิติ แม้ว่าร่างบรรพกาลจะขึ้นไปถึงขั้น 14 และมีพลังที่ทัดเทียมกับผู้เชี่ยวชาญขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 6 ได้แล้ว แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะประมาทที่นี่เลยแม้แต่น้อย
“ข้าหวังว่าจะสลัดเขาหลุดจากที่นี่ได้” เจี้ยนเฉินคิด จากนั้นเขาก็เอาหอคอยอนัตตาออกมาและเข้าไปด้านในพร้อมกับไคยะ เขาเดินทางไปผ่านรอยแตกมิติให้เร็วที่สุดโดยพึ่งความแข็งแกร่งของหอคอยอนัตตา
บางทีเพราะการเป็นวัตถุเทพขั้นสูงสุดจึงทำให้หอคอยอนัตตาเดินทางในรอยแตกมิติที่อันตรายนี้ได้อย่างไม่เกรงกลัว
ไม่นานหลังจากที่เจี้ยนเฉินและไคยะเข้าไปในรอยแตกมิติแล้ว ผู้อาวุโสภูผามหานทีก็ได้ปรากฏตัวในจุดที่ทั้งสองคนอยู่ก่อนหน้านี้
เขาหลับตาลงและตรวจสอบตำแหน่งอยู่สักพักก่อนจะแปลกใจขึ้นมา เขาพึมพำออกมา “พวกนั้นหายตัวไปแล้ว ข้าไม่อาจจะรับรู้ตำแหน่งพวกนั้นได้อีก ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะรับรู้ถึงข้าได้ ซึ่งทำให้พวกนั้นเปลี่ยนตำแหน่งอย่างต่อเนื่อง พวกนั้นหาข้าพบได้ยังไง ? ”
ผู้อาวุโสภูผามหานทีเผยรอยยิ้มที่เย็นชาออกมา “แต่มันไม่สำคัญ พวกนั้นไม่อาจจะหนีจากข้าได้อย่างแน่นอน” เมื่อพูดจบสายตาของเขากลับดูมืดขึ้นมา
