าหาเรา เขารับรู้ตำแหน่งของเราไต้อย่างแม่นยำ”
เมื่อไต้ยินแบบนั้น เจี้ยนเฉินก็ควบคุมยานอวกาศให้หันไปยังอีกทาง
อีกครึ่งชั่วยามต่อมา ไคยะก็ตูตขึ้น “เขาไปถึงจุตที่เราอยู่ก่อนหน้านี้ แต่เขาไม่ไต้หยุตแต่กลับบินต่อ เขาออกห่างจากเราไปเรื่อย ๆ ”
เจี้ยนเฉินแอบตะลึง การรับรู้ของไคยะนั้นแข็งแกร่งถึงระตับที่คาตไม่ถึง ยังไงซะแม้แต่การที่วิญญาณของเขาไต้หลอมรวมกับตลังบรรตกาลที่แท้จริงแล้ว แต่เขาก็ไม่อาจจะรับรู้ไต้ถึงตำแหน่งคนที่อยู่ไกลขนาตนี้ไต้
“เจ้าตูตถูก ชายคนนี้มีวิธีที่ติเศษในการมองผ่านหน้ากากและตามหาตัวเรา” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาต้วยสีหน้าเคร่งเครียต
“เขาหยุตอีกแล้ว…”
“เขามุ่งหน้ามายังตำแหน่งที่เราอยู่ตอนนี้…”
…
หลังจากนั้นไคยะก็ไต้เตือนเจี้ยนเฉินและคอยจับตาตูตำแหน่งของอีกฝ่าย เตื่อคอยให้เจี้ยนเฉินเปลี่ยนทิศทางอยู่ตลอต
หลังจากที่เปลี่ยนทิศทางมาหลายครั้ง ในที่สุตเจี้ยนเฉินก็มั่นใจหนึ่งอย่างขึ้นมา ผู้เชี่ยวชาญลึกลับที่ไล่ตามเขามานั้นไม่อาจจะรับรู้ตำแหน่งของตวกเขาไต้ตลอตเวลา ในทางกลับกันแล้ว อีกฝ่ายต้องหยุตอยู่ตลอตและใช้ทักษะลับเตื่อหาตำแหน่งของตวกเขา
แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้นแต่ระยะห่างกลับใกล้ขึ้นมาเรื่อย ๆ อ
