ยนเฉินก็มีสมบัติในการปลอมกาย ผลก็คือผู้อาวุโสภูผามหานทีไม่อาจจะบอกว่าใครคือเจี้ยนเฉินในหมู่ผู้คน ดังนั้นเขาจึงได้แต่ต้องใช้ความสามารถติดตัวของตนเอง
แต่ไม่นานสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เขาหันกลับและมองไปยังอีกทาง สายตาเขาหรี่ลงดูคมกริบราวกับว่าตัดผ่านมิติได้
“ช่างเป็นเด็กน้อยเจ้าเล่ห์จริง ๆ เขาไม่ได้อยู่บนเรือนี้ แต่เมื่อเขาอยู่ในสายตาข้าแล้ว เขาก็จบสิ้น”ผู้อาวุโสภูผามหานทีกัดฟันแน่น เขาไม่คิดจะอยู่ที่นี่ต่ออีกต่อไปและหายตัวไปในพริบตา
เมื่อเขาจากไป มหาสมุทรที่ห่อหุ้มยานอวกาศเอาไว้ก็ได้หายไปด้วย แรงกดดันอันน่ากลัวที่ครอบคลุมที่นั่นก็หายไปในพริบตา
ผู้บ่มเพาะทุกคนบนดาดฟ้ายานต่างก็พากันโล่งอกเมื่อแรงกดดันนั้นหายไป พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาเพิ่งรอดจากภัยอันตรายครั้งใหญ่ได้
“อัครสูงสุด ! ผู้อาวุโสเมื่อตะกี้คืออัครสูงสุด ! ” อี้เจี้ยนปิงมองไปยังทางที่ผู้อาวุโสภูผามหานทีจากไป
“อัครสูงสุด ? แต่เขาตามหาใครกัน ? เหมือนเขามาที่นี่ด้วยประสงค์ร้าย” ผู้อาวุโสเงาภูตแห่งตระกูลอันธกาลพูดขึ้นมา
“ทางที่เขาไปมะ— เหมือนจะเป็นทางที่สหายหยางยู่เทียนจากไป ! ” ตอนนั้นฟาหยุนได้ตะโกนออกมา
