จะ- เจ้าค้นพบข้านานแล้ว…”
เจี้ยนเฉินก้าวไปเพียงก้าวเดียวและข้ามระยะทางมาถึงตรงหน้าผู้อาวุโสเงาภูตทันที เขาพูดอย่างไร้อารมณ์ “ เจ้าตามข้ามาอย่างน่าสงสัย ดูเหมือนว่าตระกูลอันธกาลของเจ้าต้องการฆ่าข้า” เมื่อนั้นการจ้องมองของเจี้ยนเฉินก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปอย่างเย็นชา “ อย่างไรก็ตาม ที่นี่ไม่ใช่ที่ราบหยกวารี ตระกูลอันธกาลของเจ้าสามารถทำตามที่พวกเจ้าต้องการได้บนที่ราบหยกวารี แต่ตระกูลอันธกาลของเจ้าไม่มีอำนาจในอวกาศ”
มีแสงวูบวาบบนมือของเจี้ยนเฉิน ด้วยเหตุนี้เขาจึงส่งการโจมตีด้วยฝ่ามือโดยตรงไปยังผู้อาวุโสเงาภูต
ฝ่ามือฟาดมีเจตจำนงกระบี่ขั้นสูงสุดของเขา เมื่อเขาฟาดฝ่ามือออกไปพลังทั้งหมดที่อยู่รอบ ๆ ก็ดูเหมือนจะกลายเป็นของเขากลายเป็นปราณกระบี่ที่มองไม่เห็นอยู่ทั่วไปทุกหนทุกแห่ง
สีหน้าของผู้อาวุโสเงาภูตเปลี่ยนไปอย่างมาก ในขณะที่เขาเผชิญหน้ากับการโจมตีด้วยฝ่ามือของเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกเหมือนจมลงไปในดินแดนแห่งปราณกระบี่ ปราณกระบี่ไร้ที่สิ้นสุดพุ่งเข้าหาเขาจากทุกทิศทุกทางสร้างกรงที่ขังเขาไว้ข้างใน
ทันใดนั้น ผู้อาวุโสเงาภูตก็ร้องออกมาและกฎแห่งความมืดก็พุ่งออกจากร่างของเขา วัตถุเทพในมือของเขาก็ส่องแสงอันมืดมิดเช่นกัน
