“เราได้รับการเตือนล่วงหน้าเมื่อเราพบสัตว์อสูรอวกาศสองสามครั้งที่ผ่านมา ทำไมการเตือนครั้งนี้ถึงได้มาช้าจัง…”
…
เสียงบ่นดังขึ้นจากที่ต่าง ๆ บนยานอวกาศ ผู้บ่มเพาะที่รวมตัวกันอยู่ที่นั่นทั้งหมดได้เคลื่อนย้ายไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้กลับไปที่ห้องพักโดยสารของตนเองอย่างเป็นระเบียบ
การเดินทางผ่านอวกาศของพวกเขาไม่ราบรื่นนัก พวกเขาพบการโจมตีจากสัตว์อสูรในอวกาศหลายครั้ง ดังนั้นทุกคนจึงคุ้นเคยกับสิ่งนี้ พวกเขาไม่พบว่ามันแปลก
บูม !
ในขณะนี้ เสียงดังก้องดังขึ้นอีกครั้ง ยานอวกาศทนต่อการโจมตีที่รุนแรงมากได้ ทำให้ยานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้มันสั่นสะท้านมากกว่าเดิมหลายเท่า ยานอวกาศดูเหมือนจะพลิกคว่ำลงและด้วยแรงเฉื่อยทำให้ผู้ฝึกทุกคนยืนหยัดได้ยาก หลายคนถูกโยนขึ้นไปในอากาศและกระแทกกับที่พักของพวกเขาอย่างหนัก ในบรรดาคนเหล่านี้มีคนจำนวนมากที่ถูกกระแทกและฟกช้ำ
“ทุกคนกลับไปที่ห้องพักโดยสารของท่านทันทีและปล่อยพลังงานเข้าสู่ค่ายกล” เสียงอันยอดเยี่ยมดังขึ้นจากชั้นบนสุดอีกครั้งดังไปทั่วทุกซอกทุกมุมของยานอวกาศ มันเคร่งเครียดมาก
