“ เจ้ารับใช้จักรวรรดิกลางหาวบนที่ราบหยกวารีในระยะเวลาที่สั้นเกินไป เจ้ามีวาสนาไม่พอ หากเจ้ารออีกสองสามหมื่นปี เจ้าควรจะสามารถแลกเปลี่ยนคะแนนที่เจ้าได้รับจากการรับใช้ของเจ้าเพื่อรับวัตถุเทพขั้นต่ำ” เพื่อนร่วมทางกล่าวจากข้าง ๆ เขา
ชายชราร่างกำยำส่ายหัวและตอบว่า “สองสามหมื่นปีนานเกินไปหน่อย ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่ที่ข้าจะต้องตายเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรอวกาศในการต่อสู้ตลอดเวลาขณะที่ข้าดูแลยานอวกาศ ยิ่งข้าได้รับวัตถุเทพเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น เมื่อมีความแข็งแกร่งมากขึ้นข้าก็จะมีโอกาสรอดชีวิตและก้าวไปไกลกว่านี้”
จากนั้นชายชราร่างกำยำจึงลุกขึ้นยืนและพูดว่า “ ข้าจะไปหาคน ๆ นั้นและพยายามเอาวัตถุเทพจากเขาก่อนที่มันจะถูกนำออกไปประมูล มิฉะนั้นอาจจะไม่มีโอกาสสำหรับข้า ด้วยความมั่งคั่งที่ข้ามีอยู่เมื่อมันถูกประมูล … ”
“ฟาหยุน เจ้ารับใช้จักรวรรดิกลางหาวและยานอวกาศลำนี้เป็นสมบัติของจักรวรรดิกลางหาว ในขณะเดียวกันก็มีกฎที่กำหนดโดยจักรวรรดิกลางหาว เจ้าต้องไม่ทำลายมันและสร้างเรื่องยุ่งยากให้กับเรา…”
“ ข้ารู้ว่าอะไรทำได้และอะไรทำไม่ได้”
…
