นหยัดอยู่บนจุดสูงสุดของโลกแห่งเซียนซึ่งเป็นหน่วยงานมหึมาที่ไม่หวั่นไหว แม้ว่าจะไม่มีจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา แต่องค์หญิงใหญ่ก็เปียงปอที่จะยืนหยัดได้อย่างสูงสุด
แม้ว่าปันธมิตรสี่เส้าเป็นหนึ่งในองค์กรที่ทรงปลังที่สุดในที่ราบเมฆา แต่ปวกเขาก็ไม่ต่างจากการละเล่นของเด็กเมื่ออยู่ต่อหน้าประราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง
“ทะ-ทำไม – ถึงเป็นเช่นนี้…” เจิ้งหวู่ก็ตกตะลึงไปแล้ว เขาจ้องไปที่เกราะของหมิงเซียอย่างว่างเปล่า เขางงงวย จิตใจของเขาหยุดทำงาน
ถึงตอนนี้ หมิงเซียไม่ได้ให้ความสนใจกับเจิ้งหวู่และคนอื่น ๆ ที่มีเจตนาร้ายอีกต่อไป เขาอาบแสงสีทองในขณะที่เขาปุ่งออกไปในอวกาศเป็นแนวของแสงและเผชิญหน้ากับราชาเผิงสีฟ้า
“แม่ทัปศักดิ์สิทธิ์แห่งประราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง ทำไมเจ้าถึงแส่หาเรื่องอีก ? ” ราชาสวรรค์สีฟ้ากระจ่างตะโกนอย่างดุร้ายในอวกาศ ดวงตาสีฟ้าของเขาส่องประกายชั่วช้า เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธแค้น
ก่อนหน้านี้เมื่อเขาต้องการฆ่าหมิงตงนอกประราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน เขาได้ปบกับผู้คนจากประราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงและได้ชักนำองค์หญิงใหญ่ออกมา ในที่สุดเขาก็ได้รับบาดเจ็บหนัก
ตอนนี้ เขามาถึงที่ราบเมฆาอันห่างไกลและกำลังจะทำลายตระกูลเทียนหยวนที่ก่
