งทั้งเจ็ดในวิญญาณของเขาก็เริ่มกระโดดขึ้น กระโดดลง
พลังที่เพิ่มขึ้นนั้นทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง จิตสังหารได้หายไปและไม่โจมตีเจี้ยนเฉินอีก
เจี้ยนเฉินดึงมือของเขาออกจากร่างปรมาจารย์กระบี่หยุนฉี ในขณะที่แววตาของเขาเผยความสงสัยออกมา
“ข้าเข้าใจแล้ว พลังชีวิตของแปดผู้เชี่ยวชาญไม่สามารถปลุกได้ด้วยคน ๆ เดียว มีเพียงผู้สืบทอดมรดกเท่านั้นที่สามารถปลุกพลังได้ สำหรับคนอื่น ๆ แม้ว่าพวกเขาจะเข้าใจกฏประเภทเดียวกัน แต่พวกเขาก็จะถูกพลังนี้สังหารอย่างไร้ความปราณีทันทีที่สัมผัสกับพลังชีวิต….” เจี้ยนเฉินเข้าใจทุกอย่างในไม่ช้า ทันใดนั้นเขาก็มองไปยังไคยะด้วยความสงสัย เหตุใดกฎแห่งการสร้างสรรค์และไฟของไคยะจึงไม่ได้รับผลกระทบ ?
อย่างไรก็ตามตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องเหล่านี้ เขาดึงหอคอยอนัตตาออกมาและคว้าฉิงยี่หยวนที่เพิ่งทะลวงเป็นราชาเทพ
“นายน้อยเจียงหยาง ท่านกำลังทำอะไร ? ” เมื่อการบ่มเพาะของนางถูกขัดจังหวะ ฉิงยี่หยวนก็รู้สึกไม่พอใจอย่างมาก นางจ้องมองเจี้ยนเฉินพลางขมวดคิ้ว
เจี้ยนเฉินยังคงสวมหน้ากากของโม่เทียนหยวน ดังนั้นฉิงยี่หยวนจึงจำเขาไม่ได้
เจี้ยนเฉินหันไปทางขวาเพื่อหลบสายตาอาฆาตและสั่งให้ฉิงยี่หยวนปลุกพล
